"Loading..."

Schoolse schrijfsels

“Sommigen denken zelfs dat ik geen patatten meer mag eten”

Al sinds jaar en dag wordt er op 1 november Allerheiligen gevierd. Wat velen onder ons echter niet weten, is dat 1 november ook Wereld Veganisme dag is, en dat al sinds 1994. Bovendien kunnen we niet ontkennen dat de laatste jaren de veganistische populatie in opmars is gekomen. Steeds meer mensen laten dierlijk voedsel voor wat het is, en kiezen resoluut voor een plantaardig dieet. Zo ook Stephanie Reynders, een 23-jarige studente uit Heusden-Zolder. Sinds 12 oktober 2015 is ze vegan.

Ik ga uit van het ‘alle beetjes helpen’-principe. Ik geloof echt dat ik een verschil maak.

- Stephanie Reynders

Onlangs vierde Stephanie haar eerste jaar als veganiste. Dat ze midden oktober vorig jaar de beslissing maakte om vlees en andere dierlijke producten uit haar dieet te weren, had alles te maken met een voedselvergiftiging die ze had opgelopen. Slecht gebakken kip, denkt ze. Daarom besloot ze om even te stoppen met het eten van dierlijke producten, maar “toen ben ik documentaires beginnen kijken, en dan kon ik niet meer terug.”

Een verruimende beperking

Een grote aanpassing voor iemand die vroeger alles at, en ook graag at: “Maar dat is niet veranderd. Ik geniet nog steeds van mijn eten. Ik dacht in het begin wel dat ik het nooit zou kunnen. Maar uiteindelijk wordt alles een automatisme.” Stephanie benadrukt bovendien dat veganistisch zijn absoluut geen moeilijke levenswijze is, zoals een van de – vele – clichés luidt. “In principe bestaan er al zoveel vervangmiddelen. Kijk maar in de winkel, daar staat de veganistische melk simpelweg naast de gewone melk.” Ook sociale gelegenheden vormen geen probleem. “Ik kan nog steeds makkelijk uit eten gaan met vrienden of familie. Dat hoeft echt niet per se in een veganistisch restaurant te zijn.” Hiermee komt de onwetendheid van de maatschappij wat betreft veganisme ter sprake. “Velen snappen niet wat veganisme nu juist inhoudt. Er zijn er zelfs die denken dat ik geen patatten mag eten.”

Stephanie benadrukt daarom het belang van een goede communicatie tussen de twee groepen, zijnde vegans en non-vegans. En ze hoopt dat, omwille van de steeds stijgende aandacht in de media, meer en meer mensen het concept gaan begrijpen en bijgevolg aanvaarden. “Mensen denken dat we enkel groenten en fruit kunnen eten. Dat is helemaal niet zo. Integendeel, als vegan ben je allesbehalve beperkt, je ontdekt juist meer dingen.”

Verandering van spijs doet leven

De aanpassing van dierlijk naar plantaardig voedsel bracht ook persoonlijke veranderingen met zich mee: “Zonder zweverig of hippie-achtig te willen klinken, ik voel me nu echt meer verbonden

met alles en iedereen. Een beetje zoals Pocahontas dus! (lacht)” En die verbondenheid uit zich in de vorm van nieuwe vriendschappen, vriendschappen waar veganisme aan de basis van ligt, en dat allemaal via het internet. “In die zin kan je wel zeggen dat ik gelukkiger ben nu. Wanneer je gelijkgezinden ontmoet, creëert dat instant een extra band. Het is fijn om iemand te hebben waarmee je over die dingen kan praten.” Die mensen vond ze bovendien ook in haar eigen omgeving. Enkele van haar vriendinnen zijn in het afgelopen jaar ook overgeschakeld op een plantaardig dieet, of eten op zijn minst wat bewuster. Zo ook haar mama. “Ze doet echt haar best nu. In het begin waren mijn ouders nochtans ongerust; bang dat ik een eetstoornis aan het ontwikkelen was. Ze gaven me als advies mee dat ik niet te extreem mocht zijn, maar als veganist is het natuurlijk wel de bedoeling dat je duidelijk de lijn trekt.” In haar vriendengroep had ze initieel af te rekenen met veel onbegrip, maar uiteindelijk werd het daarna door iedereen aanvaard: “Mijn vrienden vonden ook dat het een logische stap was, dat veganisme echt bij me paste.”

En dat klopt, bevestigt Stephanie: “Ik ben altijd al erg begaan geweest met mijn gezondheid, met dieren en met onze aarde.” Niet alleen om het dierenleed te verzachten, werd Stephanie dus veganistisch, maar ook omwille van het milieu: “In de documentaire Cowspiracy wordt er heel erg gefocust op je ecologische voetafdruk. Door een veganistisch dieet te hanteren, probeer ik deze nu te verkleinen.”

Spreading the message

Dat er dankzij Stephanie mensen overschakelen op de veganistische levenswijze, hoeft niet te verbazen. Op earthlingstephi.wordpress.com blogt ze over haar leven als veganiste. Ze schrijft onder andere over waarom ze als vegan door het leven gaat en deelt recepten voor lekkere veganistische gerechten (“het is echt niet zo moeilijk als men denkt”). Ook via de traditionele kanalen zoals Facebook en Instagram probeert ze mensen te bereiken: “Maar ik probeer zeker niet pushy te zijn. Zo kan je niet tot de mensen doordringen.” Desondanks is het af en toe moeilijk: “Soms, in je hoofd, is veganisme zo vanzelfsprekend, zo makkelijk. Ik dacht ook dat ik het nooit zou kunnen, en toch leef ik nu al één jaar zo. En dan is het erg frustrerend als mensen vooroordelen hebben en denken dat het moeilijk is.” Toch boekt ze succes met haar blog, en zijn er enkelen die haar contacteren met de boodschap ‘Ik wil het ook proberen, kan je me dingen aanraden?’ En dat vindt ze geweldig: “Als ik één iemand aanzet tot veganistisch eten, of op zijn minst al gewoon tot nadenken, dan ben ik al heel erg tevreden.”

Share:
Gesprek laden