"Loading..."

Nanebraska

In the middle of nowhere

Waarschijnlijk dat jullie aan het thuisfront het op een andere manier beleven, maar WAT, ER IS AL EEN MAAND VOORBIJ?!?! Ongelofelijk hoe snel de tijd gaat! Dat bevestigt nog maar eens de uitdrukking ‘time flies when you’re having fun’.

De voorbije twee weken heb ik weer heel wat nieuwe ervaringen opgedaan. Mijn vorige blogpost sloot ik af met het feit dat het de volgende dag Labor Day was en dat ik dan geen les zou hebben. We besloten daarom om naar de State Fair in Grand Island te gaan. Elke Amerikaanse staat organiseert in de zomer een State Fair en kort samengevat is het een combinatie van een kermis, een veemarkt, een festival en tentoonstellingen. The best of four worlds, maar dan zonder smoutebollen.

Bovendien heb ik ook het record van meeste sportwedstrijden in 48 uur verbroken: 2 American football wedstrijden, 2 volleybal matches en 1 cross-country (veldlopen) wedstrijd. Jammer dat ik enkel passief aan sport doe.

Wat ik dan wel actief aan sport gedaan heb, is zwemmen. Afgelopen dinsdagnamiddag zijn we naar Johnson Lake gereden, op 45 minuten van Kearney. Iets verder dan het meer van Rotselaar dus, en ook iets groter. Volgens mijn nauwkeurige wiskundige berekeningen (lees: internet) past de Plas zo’n 8 keer in Johnson Lake. Na een rondje per boot langs de kustlijn, moest ik natuurlijk ook in het water gaan, ook al had het maar een temperatuur van 22°. Do it for the blog!

Het hoogtepunt van dit weekend was ongetwijfeld zaterdag: we waren uitgenodigd op een trouw in een weide! En ook al zei iedereen me dat dit niet een typical Nebraskan wedding was, ik vond het een hele mooie ceremonie en een heel leuke ervaring. De receptie vond plaats in een schuur (uiteraard voor de gelegenheid heel mooi gedecoreerd) in een dorpje waar slechts 36 (!!) mensen wonen. We bevonden ons dus echt in the middle of nowhere. Dat ondervonden we trouwens op weg naar huis, toen we op de onverharde wegen verschillende herten tegenkwamen.

Ten slotte, aangezien het hoofddoel studeren is, wil ik nog snel even kwijt dat alles goed gaat op school. Veel werk maar ik word er beter voor beloond dan in Leuven, dus mij hoor je niet klagen. Het ene vak ligt me wat beter dan het andere, maar dat is normaal. Bovendien worden er nog steeds heel veel activiteiten georganiseerd, voor zowel international als domestic students, dus ook mijn sociale leven begint goed vorm te krijgen. Velen zijn enthousiast om iemand uit België te leren kennen en ik nodig hen dan ook altijd meteen uit om me eens te komen bezoeken, waarop zij hetzelfde doen. Ik kan dus al maar beter beginnen sparen!

Share:
Gesprek laden