"Loading..."

Nanebraska

The End

Na een ongelofelijke ervaring die 4 maanden geduurd heeft, bevind ik me op moment van schrijven weer in de lucht, op terugweg naar ons kleine Belgenlandje. De dag dat ik naar Kearney vertrok lijkt eerder 4 weken in plaats van 4 maanden geleden. Toen ik ervoor stond, leek het quasi onoverkomelijk maar nu kan ik met zekerheid zeggen dat de tijd vliegt.

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan, en mijn tijd van gaan is gekomen.

Zeker die laatste maand is voorbijgevlogen alsof het niets was. Ik voelde de dag van vertrek steeds dichter en dichter komen en besloot daarom om steeds het onderste uit de kan te halen en van alles voor 500% te genieten.

Zo stonden er bijvoorbeeld nog 2 sporten op mijn to watch-lijstje: basketbal en ijshockey. En beide waren heel entertaining om naar te kijken! Al blijft football nog altijd mijn favoriet. Buiten een to watch-lijstje had ik ook nog een to eat-lijstje, namelijk alle verschillende soorten fastfood proberen die Kearney te bieden heeft. Het één was al wat beter dan het ander, en geen enkele keten bood frietjes aan die kunnen tippen aan de onze.

Over eten gesproken, eind november was het tijd om een kalkoen te slachten voor Thanksgiving. Jammer genoeg zijn onze oorspronkelijke plannen in het water – or should I say sneeuw – gevallen en hebben we het iets kleinschaliger, maar daarom niet minder gezellig, moeten vieren.

Niet alleen mijn tijd in Nebraska liep op zijn einde, maar ook mijn semester aan UNK natuurlijk. Dat betekende heel veel werk en deadlines! Ik moest 3 papers schrijven, van een gemiddelde 15 pagina’s. Met een georganiseerde planning is het gelukkig gelukt om alles in goede banen te leiden, en bovendien heb ik al het nieuws gekregen dat ik geslaagd ben!

Om mezelf nog een beetje ontspanning te gunnen voor de finals (examens) week – en tegelijkertijd ook mijn final week in Kearney – besloot ik om nog een dagje te gaan shoppen in Omaha. Kerstmis is namelijk kortbij, dus hoog tijd om aan kerstcadeautjes beginnen te denken! En ook enkele souvenirs voor mezelf konden niet ontbreken natuurlijk. Een korte maar geslaagde trip dus!

En daarna begon de moeilijkste week van de gehele 4 maanden: dag na dag moest ik afscheid nemen van mijn vrienden en familie. Niet leuk, maar toch zou ik deze ervaring voor geen geld van de wereld willen gemist hebben. Ik heb zoveel geleerd, niet enkel op school, maar ook op cultureel en persoonlijk vlak. En de vriendschappen die ik gemaakt heb, blijven hopelijk nog voor een heel lange tijd standhouden. Gelukkig is er Skype en tenslotte is de wereld maar heel klein!

De herinneringen die ik gemaakt heb zullen me eeuwig bijblijven en ik ben ontzettend dankbaar voor iedereen die mij bijgestaan heeft in dit avontuur. In het bijzonder wil ik Maggy & Loren bedanken voor mij de kans te geven om mijn droom te laten uitkomen, en mijn ouders, omdat ik zonder hen deze droom nooit had gehad.

Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar hopelijk hebben jullie een beetje genoten van mijn avonturen en ik kijk ernaar uit om het volgende hoofdstuk in mijn leven te beginnen!


Share:
Gesprek laden