"Loading..."

Klare Kijk

"Ik ben er"

Het is het laatste bericht dat ik van jou kreeg. Het einde van een WhatsApp gesprek waar ik maandenlang mee opstond en mee ging slapen, waar nooit een einde aan leek te komen. Ik zie de ironie er wel van in. “Ik ben er”, en nu ben je dat niet meer.

Telkens wanneer ik iets geks heb meegemaakt en dat instant aan jou wil vertellen, telkens wanneer mijn emoties de bovenhand nemen en ik op je schouder wil uithuilen. Telkens wanneer mijn reflexen het overnemen en mijn vingers sneller dan hun schaduw de weg vinden naar ons gesprek en beginnen met typen. Dan zie ik dat bericht. "Ik ben er." Nee, toch niet. Ik word er telkens aan herinnerd.

Ik denk dat het meest kutte aan liefdesverdriet is, dat je plots alleen bent, maar alles wel nog samen beleeft. Plannen die we maakten voor de toekomst, series die we verstrengeld in je bed keken. Ik voer ze uit, ik bekijk ze. Alleen, maar tegelijk ook niet. Het dagelijkse leven hernemen is moeilijk, want laat dat net hetgeen zijn waar je zo hard in verweven zit.

De kleine dingen die me weleens konden irriteren, zijn nu die dingen die me het snelst aan jou doen denken. Er verschijnen tweets over AA Gent op mijn tijdlijn. Ik passeer, en ruik (de enige geur die ik met jou associeer), vapers op straat. Er liggen nog steeds oordopjes op mijn nachtkastje, voor als ik midden in de nacht wakker werd van je gesnurk. Ik vrees dat ze te klein zijn om het gapende gat in mijn borstkas op te vullen dat me nu soms wakker houdt.

Ooit zal er een dag komen dat ik ’s ochtends in het station zonder problemen de trein naar mijn werk kan nemen. Dat de aankondiging 'De IC-trein naar Brussel-Centraal en Gent-St. Pieters van 8u41 komt zo dadelijk aan op spoor 1' niet het verlangen zal oproepen om eens te blijven zitten. Dat het niet zal voelen alsof de omroepster zout in de wonde strooit.

Ooit zal er een dag komen dat ik een volledig nieuw persoon zal zijn. Figuurlijk, want langzaam maar zeker kruip ik uit jou en uit onze herinneringen. Maar ook letterlijk. Naar het schijnt hernieuwt de huid zich elke 28 dagen. 13 dagen geleden omhelsden we elkaar voor het laatst. 13 dagen geleden stuurde je “ik ben er”. Over 15 dagen niet meer.

Share:
Gesprek laden