"Loading..."

Klare Kijk

​“Ge moet een beetje sterker worden”

Onlangs kreeg ik die uitspraak op mijn bord… “Ge moet een beetje sterker worden”. Van een persoon die mij een luttele 15 maanden heeft gekend, waarvan er 10 enorm zwaar zijn geweest. Ik heb op minder dan een jaar tijd klappen te verduren gekregen die ik niet zag aankomen. Die ik nooit had kunnen zien aankomen. Die een terechte impact hebben gehad op mij als persoon. Maar ik “moet een beetje sterker worden”.

Ik zou een hele lijst aan feiten kunnen opsommen waaruit blijkt hoe sterk ik eigenlijk al ben. Ik zou hem zelfs kunnen forwarden naar die ene persoon. Ik zou me kunnen en willen verdedigen, en zegt dat eigenlijk al niet genoeg? Waarom word ik herleid tot één à twee karaktertrekken? Waarom word ik herleid tot amper 10 maanden uit mijn leven? Alsof ik niet besta uit een miljoen verschillende facetten. Alsof ik niet iemand verdien die me om al die verschillende aspecten waardeert.

Ik kan me vergissen, en misschien bevind ik me nu wel in een ongelofelijk reëel aanvoelend hiernamaals. Maar probably not. Wat dus betekent dat ik er nog steeds ben. Ik heb in de 21 jaar en 11 maanden voor die ene persoon in mijn leven gekomen is, al heel wat meegemaakt, en ik zal in de jaren nadat deze persoon uit mijn leven verdwenen is, nog heel wat meemaken ook. Ik mag het hopen. Want met elke negatieve gebeurtenis die ik onderga, groei ik als persoon. Elke tegenslag uit de voorbije 23 jaar, heb ik overleefd. En heeft me gemaakt tot wie ik ben vandaag. Een sterke vrouw. Iemand die weet wat ze wil, en iemand die niet bang is om ervoor te gaan. Ja, ik huil veel, en ja, ik maak me snel zorgen. Maakt me dat een zwak persoon? Ik denk het niet. Integendeel. Betekent het dat ik niet van het leven kan genieten? Integendeel. Je hebt negatieve dingen nodig om de positieve te kunnen herkennen, en erkennen. The bigger picture, dat is waar het om draait, en laat het nu eens net dat ene beeld zijn dat ik niet snel uit het oog zal verliezen.

Ik ben sterk. Ik laat mijne kop niet hangen. Ik laat me niet doen. So what als ik eerst de behoefte heb om een potje te huilen? Uiteindelijk pak ik het probleem wel aan. Uiteindelijk zal ik het verlies wel verwerken, en een plaats geven. Maar het is volledig oké als dat niet meteen is. Als ik eens een baaldag heb. Of een baalweek. God, sommige gebeurtenissen vragen mij maanden om erover te geraken. Maar het punt is dat ik erover geraak. Steeds opnieuw. Ik blijf niet hangen in het verleden, ik blijf geen gebeurtenissen oprakelen om er mijn voordeel uit te halen. Dát is sterk zijn. Weten wat je hebt meegemaakt, en het kunnen loslaten.

En aan de persoon die me geïnspireerd heeft om deze post te schrijven: I’ll take my definition over yours any day.

Share:
Gesprek laden